من خیلی خوب فهمیدم که واقعا درک عشق واقعی ممکنه برای خیلی از آدمای کره زمین هیچ زمانی بوجود نیاد و آدم زمانی که بدستش میاره به راحتی نمیتونه از دستش بده. من فکر میکنم آدم عاشق تمام هستی شو فدای عشقش میکنه و هیچ چیز براش تو این دنیا مهمتر از این نیست. 

حس قشنگیه اگر موفق بشی و کاملا دوطرفه باشه چنان محکم میشی که هیچی نمیتونه تکونت بده. آدم از زندگیش واقعا لذت میبره و خوشحالی واقعی رو به همراه داره. حسی قشنگیه که بدونی یک نفر اینقدر دوست داره و اینقدر براش ارزش داری که واقعا حاضره برات از جون مایه بزاره.  

واقعا آدم خیلی چیزارو هنوز تو این دنیا درک نکرده و خیلیا هیچ وقت هم درک نمیکنن. شاید آدم واقعا هر چیزی رو که با هدف خیر از جون و دل از خدا بخواد بهش میرسه.

 

اگر چیزی رو که براتون اتفاق می افته رو دوست نداشتید وخیلی  ناراحتتون کرد ناامید از خدا نشید و بدونید خدا چیز قشنگتر و بهتر از خواستتونو براتون قسمت کرده اما گذر زمان اینو مشخص میکنه. فقط باید صبر داشت.